Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πράσινες ελιές σε άλμη

Μπορεί οι ελιές να μου βγήκαν μάπα (όπως και με τα περισσότερα τυποποιημένα προϊόντα άλλωστε)  το βαζάκι όμως μου ήρθε τέλεια. Κι αν τα περισσότερα από αυτά τα κρατάω για να αποθηκεύω βότανα και μπαχαρικά, είπα αυτή τη φορά να την κάνω την χιπστεριά και να πιω τον καφέ μου εναλλακτικά. Για να πω όμως και τη μαύρη αλήθεια, τον πρώτο καφέ μου τον σέρβιρε ο σύζυγος στο βαζάκι του μελιού για να μου κάνει πλάκα. Πλάκα στην πλάκα όμως εμένα με βόλεψε γιατί αν δεν πιω έναν διπλό καφέ ο οργανισμός δεν παίρνει μπρος.

Τώρα θα μου πει κάποιος, μα στο βάζο από τις ελιές μωρέ; Δε θα βρωμάει; Κι όμως καθόλου και η ετικέτα άλλο πράμα!

Στο μεταξύ από το βασίλειο των πτηνών του γείτονα, οι προβολές national geographic συνεχίζονται. Στο σημερινό επεισόδιο ο κύριος γαλοπούλας έχασε το ταίρι του και τώρα του  κάνουνε παρέα οι κοτούλες κι αυτός από ευγνωμοσύνη και ευγένεια τις δίνει το κολατσιό του.
Στο δε βασίλειο των τετράποδων, η Ρώξη εκστασιασμένη,  βλέπει για πρώτη φορά στη ζωή της νεογέννητα γατάκια και δεν ξεκολλάει από τον φράχτη.  

Σχόλια

  1. Όλα τούτα θα τα χαρακτήριζα πολύ όμορφες στιγμές πραγματικής ανθρώπινης ζωής στη διάσταση της φύσης..... Τέτοιες στιγμές Χριστίνα δεν ανταλάσσονται εύκολα. Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μια χαρά βλέπω περνάς με τα ζωάκια....χαχαχαχα
    Ωραίο αυτό με το βαζάκι...παίζει πολύ και σε μαγαζιά για coctails, βέβαια δεν νομίζω να είχαν πρώτα ελιές :P
    Φιλάκια πολλάαααα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Αναβράζον #1

  Είναι η ζωή ένα ψέμα; Μια προσομοίωση, ένα matrix; Τι μας κρύβουν τέλος πάντων; Ποιο από όλα τα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων γνωρίζει την πάσα αλήθεια να αποταθώ βρε αδερφέ; Αν και την έχω σακουλευτεί τη δουλειά ό,τι όλοι πουλάνε τον παπά τους για την κονόμα. Τα πράγματα είναι πιο απλά, εξωφρενικά απλά. Ο πλανήτης κατοικείται από μεγάλα νήπια που παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους. Το σύμπαν μας έχει πετάξει σε ένα νηπιαγωγείο πεντάχρονων σε sugar rush που πλακώνονται μεταξύ τους. Ο λόγος; Μάλλον η προπόνηση ψυχής και πνεύματος. Τι έτσι εύκολα γίνεται κανείς Jedi; Αμ δε! Ο πλανήτης Γη είναι το γυμναστήριο του γαλαξία. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίζεται ένα συννεφάκι από πάνω μου κι ένα χέρι μου κατεβάζει μια εφημερίδα στο κεφάλι. «Μωρή τρελή, κόσμος σκοτώνεται, βρέφη και παιδιά ζούνε τον εφιάλτη του πολέμου κι εσύ πουλάς πνεύμα και χιούμορ;». Δε μπορώ να το αρνηθώ, όσο σκληρός κι αν είναι ο πόνος του άλλου στο τέλος πάντα ο άνθρωπος θα ανησυχεί για τη δική του ζωή, για τη δική του ζ...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου