Ο Χ Ι

Ο δύσκολος δρόμος είναι πάντα κι ο πιο εύκολος.

Κανένας δεν απαλλάχτηκε από τα δύσκολα με την φυγοπονία, 

απλώς παρέτεινε το μαρτύριο του, συνηθίζοντας λίγο - λίγο τον πόνο και την σκλαβιά.

Το πρόσωπο του αφέντη δεν αλλάζει όσοι αιώνες κι αν περάσουν. 

Και σήμερα θαρρείς πως καλομάθαμε να ζούμε με τον τύραννο 

τον οποίο τολμάμε να τον λογαριάζουμε και σαν ευεργέτη μας. 

Πόσο αλήθεια διαφέρει η υποτέλεια στους Τούρκους και τους φεουδάρχες 

από τη σημερινή μας υποτέλεια στους ολιγάρχες; 

Ε λοιπόν, ή θα αλλάξει ρώτα η Ευρώπη ή θα αλλάξουμε δρόμο εμείς.

Ας έχουμε κι εμείς σαν γενιά να αφήσουμε κάτι καλό πίσω μας. 

Ας δώσουμε τον δικό μας αγώνα για την ελευθερία. 

Ο Χ Ι 

λοιπόν.

Φτάνει πια να μας λένε ραγιάδες. 

Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, 
παρά σαράντα χρόνους, σκλαβιά και φυλακή

[...]

Να χάνωμεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς, 
τους φίλους, τα παιδιά μας, κι όλους τους συγγενείς;

[...]

Τι σ’ ωφελεί αν ζήσεις, και είσαι στη σκλαβιά;
στοχάσου πως σε ψένουν, καθ’ ώραν στην φωτιά.
Βεζύρης, δραγουμάνος, αφέντης κι αν σταθείς
ο τύραννος αδίκως σε κάμνει να χαθείς.

Δουλεύεις όλη ημέρα, σε ό,τι κι αν σε πει, 
κι αυτός πασχίζει πάλιν, το αίμα σου να πιει.

[...]

Όσοι απ’ την τυραννίαν, πήγαν στην ξενιτιά
στον τόπον του καθ’ ένας, ας έλθει τώρα πια.
Και όσοι του πολέμου, την τέχνην αγροικούν
Εδώ ας τρέξουν όλοι, τυρράνους να νικούν.

[...]

Ο κόσμος να γλιτώσει, απ’ αύτην την πληγή, 
κι ελεύθεροι να ζωμεν, αδέλφια εις την γη.

Θούριος- Ρήγα Φερραίου