Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μια φορά μια γειτονιά...

Πέντε το απόγευμα και οι νοικοκυρές μαχμουρλούδες ακόμα από τον μεσημεριανό  τον ύπνο, βάζουν μπρος τα καμινέτα τους για να ψήσουν τον τούρκικο, όπως πολύ σωστά ξέρανε να ονομάζουν το αραβικό χαρμάνι. Άσπρα φλιντζανάκια, το πλεκτό παραμάσχαλα κι όξω απ' την πόρτα.

Πάντα πιστές στο ραντεβού τους έπιαναν με τη σειρά το πόστο τους στο πεζούλι του μαχαλά και οι βελόνες τους έπαιρναν φωτιά.

-Τι πλέκεις μαρή εσύ τώρα;
-Ένα τραπεζομάντιλο για τη νύφη μου.
-Εσύ Νίτσα ακόμα να τελειώσεις τη δαντέλα;
-Δε με βοηθάνε τα μάτια μου καλέ και την ημέρα πού να αδειάσω με τις δουλειές; Πέντε στόματα έχω να ταΐσω μην κοιτάς εσύ που είστε δυο ψυχές μονάχα.

Μια μπάλα εκσφενδονίζεται και σκάει δίπλα στον καφέ της ακριανής.

-Βρε συ! Κουτουρντισμένο, τράβα πιο κει να παίξεις!
-Αχ, άμα σε περιλάβω εσένα που μου βγήκες πάλι χωρίς ζακέτα.

Κι έτσι χαλαρά κι όμορφα κυλούσαν τα απογεύματα στη γειτονιά που μεγάλωσα, κάτω από φορτωμένες κληματαριές κι ολάνθιστα γεράνια.

Τελευταία και καταϊδρωμένη συμμετοχή στο κάλεσμα της Πέτρας



Σχόλια

  1. Τι ζωντανές εικόνες από την παλιά σου γειτονιά, μεταφέρεις στο κείμενό σου! Και με λέξεις που νόμιζα πως έχουν ξεχαστεί, το διανθίζεις! (μαχμουρλούδες, κου(ν)τουρντισμένο!)

    Ήρθε και "κούμπωσε" η γειτονιά σου στο αποψινό, ανοιξιάτικο σούρουπο!

    Να είσαι καλά!
    Τα φιλιά μου! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς την μου! Χαίρομαι που σου άρεσε Νατάσα μου! Σ ευχαριστώ πάρα πολύ!!! Μια μεγάλη αγκαλιά!

      Διαγραφή
  2. Μπορεί να άργησες Χριστίνα αλλά το κείμενό σου μας ανοίγει πίσω τις μνήμες στις παλιές όμορφες παραδοσιακές γειτονιές. Καλό Σαββατόβραδο να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γεμάτη αρώματα και όμορφες εικόνες :)))
    Μοιάζει σαν γειτονιά από παλιά ελληνική ταινία...!
    Καλό μήνα Χριστίνα μου και καλή εβδομάδα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι μοιάζει πολύ και έτσι ήταν μια φορά κι έναν καιρό..
      Καλό μήνα κορίτσι μου!

      Διαγραφή
  4. Eμενα μου ειρθε να παω να φιαξω ενα καφε σαν κι αυτον της φωτο..
    Στο χωριο της μανας μου ειχαν αντι για πεζουλι.. "το κουτσουρο!"
    και σχολιαζαν πλεκοντας τα του χωριου..

    Ωραια και χαλαρη γειτονια σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. το κούτσουρο ε; Άρα κοντά σε δάσος ήσασταν, πολύ ενδιαφέρον. Κι εγώ έχω έναν τέτοιο καφέ δίπλα μου!

      Διαγραφή
  5. Μαχμουρλού με αποκαλουσε η συγχωρεμενη η γιαγια μου, ωρα της καλή!
    Τι μου θυμισες
    Καλη συνέχεια στη μέρα μας!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδες; Μέσα έπεσα, από τη γιαγιά μου έμαθα κι εγώ αυτή τη λέξη.

      Φιλάκια κοριτσάκι μου!

      Διαγραφή
  6. :)
    Πολύ ωραίο κείμενο, Χριστίνα μου!!
    Ιστορική αναδρομή με τα όλα της :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Τι όμορφο κείμενο, γεμάτο μνήμες! Μπράβο Χριστίνα!
    (τη λέξη "μαχμουρλού" τη λέω κι εγώ, χαχα!!)
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα ε είναι σουξεδιάρικη λέξη! Σ ευχαριστώ πολύ κοριτσάρα μου! Φιλάκια πολλά!!!

      Διαγραφή
  8. Εσύ ήσουν βρε αυτό που ξεχνούσες τη ζακέτα σου;;;
    Έτσι ήταν κάποτε στις μικρές γειτονιές, όπου η παρατήρηση γινόταν, γιατί ήθελαν κάτι
    να πουν στα παιδιά, να δείξουν την έγνοια τους. Λίγες ήταν αυτές που έκαναν αυστηρές
    παρατηρήσεις και τις εννοούσαν. Ήταν εκεί όμως όταν συνέβαινε κάτι κακό και πάλι για να
    νοιαστούν.
    Όμορφες εικόνες, Χριστίνα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι εγώ ήμουν, χαχαχα δεν μπορώ να πω πως τα χρόνια τότε ήταν καλύτερα γιατί συνέβαιναν πολλά άσχημα που τα κουκουλώνανε, αλλά σίγουρα οι γειτονιές μας ήταν πιο όμορφες και ζωντανές.

      Καλή Σ/Κ Γλαύκη μου!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Αναβράζον #1

  Είναι η ζωή ένα ψέμα; Μια προσομοίωση, ένα matrix; Τι μας κρύβουν τέλος πάντων; Ποιο από όλα τα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων γνωρίζει την πάσα αλήθεια να αποταθώ βρε αδερφέ; Αν και την έχω σακουλευτεί τη δουλειά ό,τι όλοι πουλάνε τον παπά τους για την κονόμα. Τα πράγματα είναι πιο απλά, εξωφρενικά απλά. Ο πλανήτης κατοικείται από μεγάλα νήπια που παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους. Το σύμπαν μας έχει πετάξει σε ένα νηπιαγωγείο πεντάχρονων σε sugar rush που πλακώνονται μεταξύ τους. Ο λόγος; Μάλλον η προπόνηση ψυχής και πνεύματος. Τι έτσι εύκολα γίνεται κανείς Jedi; Αμ δε! Ο πλανήτης Γη είναι το γυμναστήριο του γαλαξία. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίζεται ένα συννεφάκι από πάνω μου κι ένα χέρι μου κατεβάζει μια εφημερίδα στο κεφάλι. «Μωρή τρελή, κόσμος σκοτώνεται, βρέφη και παιδιά ζούνε τον εφιάλτη του πολέμου κι εσύ πουλάς πνεύμα και χιούμορ;». Δε μπορώ να το αρνηθώ, όσο σκληρός κι αν είναι ο πόνος του άλλου στο τέλος πάντα ο άνθρωπος θα ανησυχεί για τη δική του ζωή, για τη δική του ζ...

Aν θες ειρήνη να ετοιμαστείς για πόλεμο - Si vis pacem, para bellum

  Είναι γνωστή η ρήση του Ρωμαίου αυτοκράτορα Φλάβιου Ρενάτου Βεγέτιου : «αν θες ειρήνη να ετοιμαστείς για πόλεμο» (Si vis pacem, para bellum) και η σοφία που κρύβει για τη ζωή είναι εντυπωσιακή. Η βία που υπάρχει ολόγυρά μας (σωματική, ψυχική, λεκτική) καθιστά την «ειρήνη» ένα ακριβό αγαθό. Πολλές φορές δεν αρκεί να είμαστε φιλήσυχοι άνθρωποι για να διατηρήσουμε τη γαλήνη στη ζωή μας   αλλά πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για μάχη. Ναι οι συγκρούσεις είναι πράγματι εξαντλητικές και αφήνουν σημάδια αλλά αυτό συμβαίνει γιατί πολλές φορές ανταποδίδουμε τα πυρά που δεχόμαστε με τον ίδιο τρόπο. Ανταποδίδουμε τις φωνές με φωνές, τις προσβολές με προσβολές κοκ ξεχνώντας πως οι αντίπαλοί μας είναι συχνά άνθρωποι που έχουν το ακαταλόγιστο και θρέφονται από τέτοιες πρακτικές. Η σύγκρουση θέλει προετοιμασία και στρατηγική, συμμαχίες και πνευματική διαύγεια. Ο πόλεμος είναι αναπόσπαστο κομμάτι της επιβίωσής μας και ναι πράγματι είναι Τέχνη. @Kristi_petaloti ΥΓ. Σας ευχαριστώ εκ των προ...